"കാന്താര " - not a review

 ഇയ്യിടെ തീയറ്ററുകൾ നിറഞ്ഞാടിയ ഒരു സിനിമ -- സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ  ജനപ്രീത സിനിമകളുടെ പട്ടികകളിൽ ഒരു പൊൻതൂവൽ കൂടി  - 

"കാന്താര "

ഋഷഭ് ഷെട്ടി എഴുതി, സംവിധാനം ചെയ്തു അഭനയിച്ച സിനിമ ഒരു പാട് കൈയ്യടി നേടിക്കഴിഞ്ഞു ഇത് വരെ. വളരെ വ്യത്ത്യസ്തമായ ഒരു കഥാഗതി എന്ന് അവകാശപ്പെടാൻ പറ്റുമോ എന്നെനിക്യു് സംശയമാണ്- പൊതുവെയുള്ള അഭിപ്രായം അതാണെങ്കിലും.  കാടിനടുത്തെ ഗ്രാമം, അവിടെ കാടിനെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിയ്ക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യർ. അവർ മുറുകെ പിടിയ്ക്കുന്ന വിശ്വാസങ്ങളും  ആചാരാനുഷ്ട്ടാനങ്ങളും. അവിടേയ്ക്കു ഒരു Law abiding ഫോറെസ്റ് ഓഫീസർ  വരുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന ഉരസലുകളും പ്രശ്നങ്ങളുമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പകുതിയും പറയുന്നത്. കഥയുടെ ഹൈലൈറ് എന്ന് പറയുന്നത് ആ ഗ്രാമവാസികൾ തലമുറകളായി മുറുകെ പിടിയ്ക്കുന്ന ആചാരങ്ങളുടെയും  അനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും അവതരണമാണ്. സിനിമാലോകത്തെ പ്രഗത്ഭരും അല്ലാത്തവരും ഒരു പോലെ എടുത്തുന്ന പറഞ്ഞതും പ്രകീർത്തികയുന്നതും ഈ ഒരു element തന്നെയാണ്.  അവസാനത്തെ ഒരു ഇരുപതു മിനിറ്റ് കഥയിലെ 'ദൈവത്തെ' പോലെ ഷെട്ടി ആടി തകർത്തു.  ഋഷഭ് ഷെട്ടി എന്ന അമരക്കാരൻ ഒരു നല്ല visual  ട്രീറ്റ് തന്നെയാണ് പ്രേക്ഷകർക്ക് ഒരുക്കിയിട്ടുള്ളത് എന്ന് പറയാം . ഓരോ scene ഉം  മനുഷ്യരുടെ മണ്ണിനോടും കാടിനോടുമുള്ള അവിഭാജ്യമായ ഒരു ബന്ധം ഊന്നിപ്പറയുന്നതാണ്. കണ്ണിനു കുളിരേകുന്ന  കാടും , വിശ്വാസങ്ങൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ ചുവന്ന മണ്ണും കഥയിലെ  രണ്ടു കഥാപാത്രങ്ങളെ പോലെ  തോന്നി. 

എങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് സഞ്ചരിച്ചത് കഥയിലെ അതികം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടാത്ത കുറച്ചു വസ്തുതകളിലൂടെയാണ്. ഒരു 'problematic machoism' ചിത്രത്തിലുടനീളം അതിലെ protagonist കാണികയുന്നുണ്ട്. നായകനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാൽ അയാൾ ജോലിയും കൂലിയുമൊന്നും ഇല്ലാത്ത, നാട്ടിലെ ഒരു സ്ഥിരം  പ്രശ്നകാരനാണ്. പ്രശ്നകാരനെന്നു എന്നാൽ എന്തിനും  ഏതിനും ഒന്ന് പറഞ്ഞാൽ രണ്ടിന് തല്ലാൻ റെഡി ആയി നിൽക്കുന്ന ഒരു പുള്ളി, പകലും രാത്രിയുമില്ലാതെ മദ്യസേവ. അവനിഷ്ടം തോന്നുന്ന പെണ്ണൊരുത്തിയെ അവളുടെ അനുവാദമില്ലാതെ approch ചെയ്യുക (mild molestation എന്ന് വരെ പറയാം). നായാട്ടിനു പോകുന്നവൻ - ആവശ്യത്തിനുള്ളത് കിട്ടിയിട്ടും ഒരു  രസത്തിനു ഇനിയും കൊല്ലാൻ അവനൊരു മടിയുമില്ല.  പണ്ടാരോ പറഞ്ഞ പോലെ ഇത് പോലുള്ള ആളുകൾ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കുറവല്ല, പക്ഷെ ഇത്തരം കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് ഒരു larger than life അവതരണം കിട്ടുമ്പോൾ നമ്മൾ അത് വഴി എന്താണ് ഈ സമൂഹത്തോട് പറഞ്ഞു വെക്കയുന്നതു? നമ്മുടെ  സമൂഹത്തിൽ ഇതെല്ലാം  കുഴപ്പമില്ലെന്നോ? ഇത്തരം അവതരണങ്ങൾ ഒരാളെ പോലും influence ചെയ്യില്ലെന്ന് ഇതിലെ അണിയറ പ്രവർത്തകർക്ക് പറയാൻ കഴിയുമോ... എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഇല്ല- ഈ സിനിമ നേടിയെടുത്ത ജനപ്രീതി അതിനൊരു ഉദാഹരണമല്ലേ ? പെണ്ണിനെ കേറി പിടികയുമ്പോഴും,  ഡ്യൂട്ടി നടത്തുന്ന ഓഫീസറെ അടികയുമ്പോഴും theatre ഇൽ ഉയരുന്ന കയ്യടി ഒരു പ്രോപ്പർ സൊസൈറ്റിയുടെ പ്രതിഫലനമാണോ? ചിന്തികെയേണ്ടിയിരിക്കയുന്നു. ഞാൻ നോക്കിയിട്ടു  ഓഫീസറുടെ ഭാഗത്തു തെറ്റൊന്നുമില്ല കുറച്ചു aggressive ആണെന്നൊഴിച്ചാൽ - അത് പിന്നെ നാട്ടുകാരും അംഗീകരിക്കയുന്നുണ്ട് - വൈകിയാണെങ്കിലും . എന്നാൽ കഥയിലെ നായികയോ, കേറിപ്പിടിച്ചവൻ ഒരു ജോലി വാങ്ങി കൊടുക്കുമ്പോഴെക്കെയും അവനെ പ്രണയികയാണ് തുടങ്ങുന്നു. വളരെ തെറ്റായ  representationസ്  ആണ് സിനിമയിൽ ഉള്ളതു് എന്ന് പറയാതെ വയ്യ .  വളർന്നു വരുന്ന തലമുറയ്ക്കു പകരാൻ ഒരു പാടു നല്ല മൂല്യങ്ങളുണ്ട് നമ്മുടെ കൈയ്യിൽ. അതിൽ ഈ ഊതിപ്പെരുപ്പിച്ച machoism ഉൾപെടുത്താതിരുന്നാൽ നല്ലതെന്നാണ് എന്റെ പക്ഷം. ബാക്കി എല്ലാം ok.