വിണ്ണിലെ തേങ്ങാമുറി

    ഒരു തേങ്ങാമുറി  പോലെ ആകാശത്തു അവൻ. അവനോ അവളോ?? ആർക്കറിയാം? അല്ലെങ്കിലും ലിംഗതിലെന്തു കാര്യം; ആ കാഴ്ചയിൽ, ആ  പ്രകാശത്തില്ലല്ലേ  കാര്യം. ആളുടെ കാര്യം ബഹു രസമാണ് - ദിവസവും പുതിയ  പുതിയ രൂപങ്ങൾ, ചില നേരം പഞ്ഞികെട്ടു പോലത്തെ മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചു കളിക്കു യും , ചിലപ്പോൾ എല്ലാരും കാണെ വെളുക്കെ ചിരിച്ചിരിക്കയും. കാണാൻ വല്ലാത്ത അഴകാണെന്നാണ് വെപ്പ്. ആ സൗധര്യം കണ്ടു മതി മറന്നു കവിതകളും കഥകളും എഴുതിക്കൂട്ടിയ ഒരു കൂട്ടം തന്നുണ്ടിവിടെ. കമിത്താക്കൾ തങ്ങളുടെ  വിദൂരത്തിലുള്ള ഇണകളുടെ മുഖം കാണുന്നത് പോലും  കറുത്ത ആകാശത്തിലെ ആ വെള്ള പൊട്ടിൽ എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത് ( അതിന്റെ അഹങ്കാരം മൂപ്പർക്ക് തെല്ലുണ്ട് താനും). ഉള്ളിൽ പ്രണയമുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും, ചുമ്മാ അങ്ങ് നോക്കാൻ  തന്നെ രസമല്ലേ!

    ഇന്നലെ ആള് കുറച്ചു ചുമന്നതായിരുന്നു, വെള്ളെ പ്രകാശം മടുത്തിട്ടുണ്ടാവണം. മനുഷ്യർക്ക്‌ മാത്രമല്ലലോ മടുപ്പു.... നിറമിതായാലും സൗദ്ധര്യത്തിന് കുറവില്ല . നിറവും സൗദ്ധര്യവും തമ്മിൽ ഇഴപിരികയാണാവാത്ത ഒരു ബന്ധം കല്പിച്ചു കൊടുത്ട്ടുണ്ട് സമൂഹം. അതിനെതിരെയുള്ള ചുവന്ന പ്രതിഷേധാമാവണം ഈ നിറം മാറ്റം. ഒടുവിൽ  മടുക്കുമ്പോ ഒരു പോക്കുണ്ട്, ആരോടും പറയാതെ.. അതാണ്‌ പറ്റാത്തത്. എങ്കിലും തിരിച്ചു വരുമെന്നn് എല്ലവർക്കുമറിയാം. മൂപ്പർക്കും. വരാതെവിടെ പോകാൻ...